Motyw samobójstwa często pojawia się w literaturze. Wiąże się ono z odebraniem sobie życia, śmiercią duchową na skutek przeżywania ciężkich sytuacji życiowych, nieszczęśliwej miłości. Odkąd pojawiło się słowo pisane, ludzie snuli rozważania nad jej sensem życia, losami człowieka po śmierci, samobójstwem. Motyw ten artyści przekazują za pomocą wierszy, prozy, obrazów, rzeźby. Obraz i znaczenie śmierci i samobójstwa ewoluowały razem z rozwojem kultury i sztuki. Śmierć i samobójstwo to temat, obok którego nikt nie może przejść obojętnie. Dotyka najbardziej osobistych uczuć i lęków.
Głównym bohaterem i tytułową postacią tragedii antycznej Sofoklesa, w której występuje motyw samobójstwa jest król Edyp. Ukazany jest jako dobry król, pełny prawdziwie ojcowskiej miłości do swojego ludu, troszczy się zarówno o dobro państwa i jego obywateli. Gdy Teby nawiedzają nieszczęścia i zarazy bohater potrafił przedkładać interesy i dobro państwa ponad własne sprawy. To do niego, przerażeni i zrozpaczeni Tebańczycy przychodzą, z prośbą o ratunek i poradę:
