Podziały społeczne towarzyszyły człowiekowi od wieków starożytnych. Bogactwo, dobrostan i przepych szły w parze z biedą i głodem. Warstwy najbogatsze od zawsze wyzyskiwały ludzi ze sfer najniższych. Bieda miała znaczący wpływ na psychikę tych ludzi. Przykładem może być skrajna bieda XIX wiecznych pracowników fabryk. Ludzie żyjący w ubóstwie stworzyli m.in. socjalizm, prowadzący w konsekwencji do rewolucji. To właśnie CI ludzie są motorem napędowym wszelkich zmian zachodzących w społeczeństwie. Niestety analiza literatury ukazuje, iż żaden przewrót, żadna rewolucja nie powoduje dłuższej poprawy pomiędzy warstwami społecznymi.
Osobą pochodzącą z proletariackiej Warszawy jest Tomasz Judym przedstawiony w powieści pt.”Ludzie bezdomni”. Ojciec, szewc był alkoholikiem. Małego Judyma, po śmierci jego matki, zabrała do domu ciotka, która opiekowała się nim tylko dlatego, że był ładniejszy od swojego brata- Wiktora. Finansowała również jego naukę. W dzieciństwie i młodości był często bity, poniżany, a mimo to udało mu się ukończyć szkołę średnią i medycynę. Pieniądze umożliwiły mu zdobycie zawodu lekarza, zmianę statusu społecznego. Uważa, że to co się stało w jego życiu jest dziełem przypadku. Jednakże Judym cały czas pamięta o swoim pochodzeniu, co wywołuje u niego duże kompleksy i niskie poczucie własnej wartości. Jego celem jest poprawa losu biedoty. Uważa to za swój obowiązek. Swoją walkę z biedą rozpoczyna odczytem w gronie warszawskich lekarzy, w którym ukazuje nędzę biedoty zarówno miejskiej jak i wiejskiej, brud, choroby. Wykazuje się dużą wrażliwością oraz ukazuje swoją solidarność z ludźmi biednymi. Uważa, że ma dług wobec klasy społecznej, z której się wywodzi. Czuje na sobie obowiązek spłacenia go mówiąc:
Moim zdaniem praca jest nie na temat. Co ma milosc Wokulskiego do Izabeli wspolnego z glodem i nedza? Przedstawienie “Granicy” rowniez mnie rozczarowalo. Myslalem raczej o opisie biednego spoleczenstwa, sytuacji robotnikow. Praca srednia.